انگلبرت کامپفرنویسنده کتاب «سفرنامه کمپفر» طبیعت‌شناس، پزشک، کاشف و نویسنده آلمانی بود که به‌خاطر سفرش به روسیه، ایران، هند، آسیای جنوب شرقی و ژاپن بین سال‌های 1683 و 1693 شهرت داشت.
او دو کتاب درباره سفرهای خود نوشت که در سال 1712 منتشر شد، برای مشاهدات پزشکی و اولین توصیف گسترده گیاهان ژاپنی مهم است. تاریخ ژاپن او که پس از مرگش در سال 1727 منتشر شد، منبع اصلی دانش غربی درباره این کشور در طول قرن 18 و اواسط قرن 19 بود، زمانی که به روی خارجی ها بسته بود. در سال 1681، کامپفر از اوپسالا در سوئد بازدید کرد، جایی که به او انگیزه هایی برای اقامت ارائه شد. تمایل او به سفر خارجی باعث شد که منشی سفارت دوم لودویگ فابریتیوس سفیر سوئد شود که چارلز یازدهم او را در سال 1683 از طریق روسیه به ایران فرستاد. سفرنامه کامپفر از این سفارت بعدها منتشر شد. او از راه مسکو، کازان و آستاراخان به ایران رسید و پس از یک سفر دریایی در دریای خزر در نیزآباد «در شیروان» (در واقع اکنون در آذربایجان) اقامت گزید. از شماخا در شیروان، او به شبه جزیره باکو سفر کرد و شاید اولین دانشمند مدرنی بود که از "زمین های آتش ابدی" در اطراف باکو بازدید کرد. در سال 1684 کامپفر به اصفهان، پایتخت ایران، رسید.

 

قصد من اين است كه به وصف دربار ايران در نيمة دوم قرن هفدهم بپردازم و در عصر ما اين دربارى است كه از ديربازشهرتى به سزا داشته است، چه هنگامى كه در عهد باستان، ايران جهانى را زير سلطه خود داشت و چه در روزگارى كه زير يوغ اعراب، سلجوقيان و تاتارها گردن خم كرده بود. باوجود اين ايران امروز يعنى در دوره فرمانروائى صفويه نيز به همان درجه اهميت دارد و به همان مقدار شكوفان و آشتى خواه است كه درگذشته بود، قدرتى است مقهور نشده كه هراس در دل شرقيان افكنده و همه جهانيان را به اعجاب واداشته است.
من شرح مشاهدات خود را به قطعات متعدد تقسيم كرده ام و همواره ازفصول طولانى پرهيز داشته ام واين نه تنها به علت آنست كه يادداشتهائى كه ضمن سفر تهيه مى شود خود به خود كوتاه است بلكه از آن رو نيز هست كه بدين ترتيب مى توان موضوع را براى خواننده به نحوى مفهوم تقسيم كرد .